Liga Światowa to bardzo prestiżowa impreza, która na dobre zapisała się w kalendarzu naszej reprezentacji. W ubiegłym tygodniu prezentowaliśmy wam historię Ligi Światowej a dziś:

*Część II: ZASADY ROZGRYWEK LIGI ŚWIATOWEJ*

Jest rok 1990.
Meksykanin wraz z grupą swoich współpracowników wciela w życie ideę zorganizowania Ligi Światowej .W inauguracyjnej odsłonie udział bierze 8 zespołów, które zostają podzielone na 2 grupy.
Grupa A:
Włochy, Brazylia, USA, Francja
Grupa B:
Holandia, Związek Radziecki, Chiny, Japonia
Do turnieju finałowego przechodzą po dwie najlepsze drużyny z grupy A oraz B. Półfinały wyłaniają liderów obu grup, którzy spotykają się na ostatnim etapie walki o trofeum, jakim jest zwycięstwo Ligi Światowej.

Rok 1991.
Z racji dużej popularności, jaką cieszył się zorganizowany przed rokiem turniej siatkówki mężczyzn, władze FIVB postanawiają zwiększyć liczbę występujących zespołów do 10. Do tej imprezy dołącza Kuba, Korea Południowa a także Kanada, która zostaje zaproszona w miejsce Chin. (zespół z Chin zostaje wykluczony z turnieju, bowiem „nie popisał się” swoją grą w poprzednich rozgrywkach.

Rok 1992.
Ponownie wzrasta liczba uczestników turnieju. Tym razem w Lidze Światowej występuje 12 reprezentacji. Chiny na nowo próbują swoich sił w tych rozgrywkach, natomiast debiut mają Niemcy.

Rok 1993.
Liczba zespołów występujących w turnieju pozostaje taka sama jak przed rokiem. Nie oznacza to jednak, że wszystko odbywa się jak wcześniej, bowiem władze rezygnują z systemu rozgrywek z grupą finałową. Zmienia się również skład rundy eliminacyjnej. Szansę na zaprezentowanie swoich umiejętności dostaje Finlandia oraz Grecja. Udziału w rozgrywkach nie bierze Kanada i Francja.

Rok 1994.
Kolejne zmiany. Drużyny zostają podzielone na 3 grupy po 4 w każdej z nich. Dalej awansują dwie reprezentacje z każdej grupy. Wprowadzone zostają dwie fazy rundy ćwierćfinałowej. W nich spotykają się zespoły z pierwszych miejsc grup eliminacyjnych z zespołami z drugich miejsc z pozostałych grup. W kwestii finansowej pula nagród wynosi 6 mln dolarów.

Rok 1995.
Ruben Acosta wpada na kolejny genialny pomysł. Dzieli reprezentacje według kryterium geograficznego. Dzięki temu powstają 3 grupy: zachodnia, środkowa i wschodnia. W turnieju ćwierćfinałowym zmierzą się drużyny, które wyjdą z grupy, z wyjątkiem tych, które spotkają się już ze sobą w fazie grupowej. Dwie najlepsze zagrają w wielkim finale.

Rok 1996.
Żadnych zmian. Mecze rozgrywane według zasad z poprzedniej edycji.

Rok 1997.
Władze FIVB ustalają kolejną zasadę. Zgodnie z nią gospodarz turnieju finałowego występuje w decydującej fazie rozgrywek, bez względu na to, które miejsce zajmie w grupie. Pula nagród osiąga 8 mln dolarów.

Rok 1998.
Przełom dla Polaków. Dzięki staraniom Janusza Biesiady reprezentacja naszego kraju może uczestniczyć w tej imprezie. Ten rok przynosi też znaczące zmiany w systemie rozgrywek, a także w obsadzie. Przede wszystkim zamiast fazy ćwierćfinałowej odbywają się dwa turnieje półfinałowe, które są rozgrywane w innych krajach. Następnie zwycięzca meczów przechodzi do finału.

Rok 1999.

Kolejny rok, kolejna rewolucja. Tym razem zostaje ustalone, że aby wygrać seta należy zdobyć 25 punktów, a nie jak wcześniej tylko 15. Oczka zdobywane są nie tylko przy własnej zagrywce, lecz także przy serwisie przeciwnika.

Rok 2000.
Pula nagród osiąga wartość 10 mln dolarów.

Rok 2001.
Powiększona zostaje liczba reprezentacji biorących udział w imprezie do 16. Grono uczestników turnieju finałowego wzrasta z 4 do 8. Przełomowa jest także decyzja o przyznaniu prawa do organizacji turnieju finałowego Polsce.

Rok 2002/2003
” Pechowa ” 13. edycja Ligi Światowej, a także 14. rozgrywana jest na tych samych zasadach co rok wcześniej.

Rok 2004.
Ponownie zdecydowano się przeprowadzić zmiany. Ze względu na Igrzyska Olimpijskie liczba zespołów zostaje zmniejszona do 12, a do turnieju finałowego awansują tylko 4.

Rok 2005.
Utrzymany zostaje system ustalony w poprzednim roku.

Rok 2006.
Liczba drużyn biorąca udział w rozgrywkach wzrasta do 16. Reprezentacje podzielone zostają na 4 grupy, w których mecze rozgrywane są systemem ” każdy z każdym „. Do turnieju finałowego przechodzi 6 zespołów, które zostają podzielone na 2 grupy eliminacyjne. Dwa najlepsze zespoły awansują do tzw. Final Four (zwycięzcy grup „na krzyż” z drużynami, które zajmą drugie miejsca). Zwycięzcy półfinałów grają w finale.

W kolejnej części naszego cyklu: Mecze Finałowe 1990-2010